Ημερολόγιο
- Ημερολόγιο, Πνευματικότητα

28 Οκτωβρίου – Το ΟΧΙ των Ελλήνων

Στις 28 Οκτωβρίου 1940 περίπου στις 2:30 τα ξημερώματα επιδόθηκε τελεσίγραφο στον πρωθυπουργό της Ελλάδος Μεταξά από τον τότε Ιταλό πρέσβη Γκράτσι, το οποίο απαιτούσε από την Ελλάδα την μη αντίστασή της στη διέλευση των ιταλικών στρατευμάτων από την Ελλάδα. Η απάντηση του Μεταξά ήταν το περίφημο στην ιστορία ελληνικό ΟΧΙ και σηματοδότησε την έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940. Το επισήμως καταγεγραφέν ιστορικό γεγονός του ΟΧΙ επιδέχεται πολλάπλές και πολυεπίπεδες προσεγγίσεις, δεδομένου ότι η συμβατική ιστορική αλήθεια έχει πολλές όψεις και δύσκολα προσεγγίζεται αντικειμενικά. Μια περιγραφή μερικών εκ των πολλών αυτών προσεγγίσεων της συμβατικής αλήθειας του ΟΧΙ του 1940 μπορεί να βρει ο αναγνώστης στο ακόλουθο άρθρο:

Στεκόμενοι με σεβασμό, δέος και εθνική υπερηφάνεια όχι τόσο στο επίσημο ΟΧΙ του Μεταξά αλλά στο ανεπίσημο ΟΧΙ εκατομμυρίων μαχόμενων Ελλήνων και εθνικών ηρώων, αντλούμε πολλά στοιχεία συμβολικού περιεχομένου τα οποία μας ωθούν σε πνευματικές προεκτάσεις. Το ΟΧΙ ως άρνηση στη δυναστευτική επιβολή των φασιστών της εποχής και ως αντίσταση στην λαίλαπα υποδούλωσης της ατομικής και κοινωνικής ελευθερίας αποκτά πνευματικές αλληγορίες όταν συγκριθεί με τις δόλιες επιθέσεις τις οποίες δέχεται ο σύγχρονος Έλληνας, ο σύγχρονος πολίτης του κόσμου ταυτόχρονα από πολλαπλά μέτωπα.

Τα μέτωπα τα οποία επιτίθενται προς υποδούλωση του πνεύματός μας και της πνευματικής μας ελευθερίας εδράζονται σε επίσημους ή ανεπίσημους φορείς διακυβέρνησης αλλά και σε αόρατες άυλες οντότητες οι οποίες υφαίνουν τον ιστό της εικονικής μας πραγματικότητας. Όλοι μας αυτοί οι πνευματικοί εχθροί έχουν δύο βασικά χαρακτηριστικά: την υπομονή και την επιμονή στο να πετυχαίνουν τους στόχους τους, συνεργαζόμενοι μάλιστα με όλους τους δυνατούς τρόπους και χωρίς να γίνονται αντιληπτοί τις περισσότερες φορές από τους ανθρώπους και κατ’επέκταση από τις κοινωνίες θύματά τους.

Το ΟΧΙ των Ελλήνων του 1940 λαμβάνει την θέση του στο περίλαμπρο πάνθεον των ηρωικών αγώνων του ελληνικού πνεύματος, ξεκινώντας από τους περσικούς πολέμους στα χρόνια της κλασικής Αθήνας και την ελληνική επανάσταση του 1821 μέχρι και την αντίσταση στην γερμανική ναζιστική κατοχή στην Ελλάδα. Όλοι οι αγώνες είχαν κοινό άξονα ότι ήταν αγώνες αντίστασης και απελευθέρωσης ενάντια σε σκοτεινούς δυνάστες.

Εμπνεόμενοι από τους απελευθερωτικούς αγώνες του Έλληνα στο ρου της ιστορίας ας κρατήσουμε βαθιά μέσα μας την σπίθα της επιθυμίας για πνευματική ελευθερία, κάτι που τόσο έχουμε στερηθεί και είναι αμφίβολο αν στη διάρκεια της βραχύβιας παρουσίας μας στη γη θα μπορέσουμε ποτέ να κατακτήσουμε ουσιαστικά. Ας αναλογιστούμε πόσο σημαντικό είναι στην σύντομη έστω ζωή μας να ασκούμαστε στην καθημερινή άρνηση στα κακώς κείμενα και σε όσους υποδαυλίζουν την πνευματική μας ισορροπία και ακεραιότητα, να αποστασιοποιούμαστε από το ψέμα της ζωής μας και να μην βαυκαλιζόμαστε με την ψευδεπίγραφη πραγματικότητα της ύπαρξής μας.

Ας θυμηθούμε επίσης τα μεγάλα ναι και τα μεγάλα όχι τα οποία οφείλουμε να πούμε έστω μια φορά στη ζωή μας.

Ας ευχηθούμε τέλος το ΟΧΙ εκείνο που ειπώθηκε από την ψυχή εκατομμυρίων ελλήνων το 1940 να παραμείνει δυνατό σύμβολο πνευματικής συνειδητοποίησης και αντιστασιακού αγώνα του σύγχρονου ανθρώπου.